Η μηχανή του χρόνου: Στέφαν Κλος.(Video)

Υπήρξε κατά την ποδοσφαιρική αργκό “γατόνι”. Τα 180 εκατοστά της κορμοστασιάς του έδιναν δικαίωμα σε όσους πίστευαν ότι καλός τερματοφύλακας είναι μονάχα ο ψηλός τερματοφύλακας να έχουν τις αμφιβολίες τους για τις ικανότητές του. Τα εκπληκτικά ρεφλέξ, οι πολύ καλές τοποθετήσεις του και τα καλά πατήματα που είχε του εξασφάλιζαν καλές εκτινάξεις, καθιέρωσαν τον Στέφαν Κλος ως έναν από τους καλύτερους Γερμανούς τερματοφύλακες της περασμένης δεκαετίας και κατήργησαν πολλές από τις προκαταλήψεις για τη συγκεκριμένη θέση.

Γεννήθηκε στο Ντόρντμουντ και με την Μπορούσια έκανε το ντεμπούτο του στην Μπουντεσλίγκα το 1990. Στους Βεστφαλούς παρέμεινε για οχτώ χρόνια κατακτώντας δυο πρωταθλήματα Γερμανίας και ένα Τσάμπιονς Λιγκ αφήνοντας πίσω του βαριά κληρονομιά στη θέση κάτω από τα δοκάρια καθώς ήταν βασικός και αναντικατάστατος. Το χειμώνα του 1998 πήρε μεταγραφή για τους Γκλάσκοου Ρέϊντζερς όπου άφησε παλι το στίγμα του. Τέσσερα πρωταθλήματα, τρία κύπελλα και δύο Λίγκ Καπ Σκωτίας ο απολογισμός του στα οχτώ χρόνια που υπερασπίστηκε την εστία των Τζερς. Οι εκπληκτικές του εμφανίσεις τον καθιέρωσαν ως έναν από τους πιο αγαπητούς παίχτες στις συνειδήσεις των οπαδών και το 2009 μπήκε στο Hall Of Fame του συλλόγου.

Στην Εθνική Γερμανίας δεν αγωνίστηκε ποτέ καθώς την εποχή εκείνη υπήρχαν τερματοφύλακες όπως ο Κέπκε και ο Ίλγκνερ και ο ανταγωνισμός ήταν πολύ μεγάλος.

Η καριέρα του:

Μπορούσια Ντόρμουντ (1990-1998)  254

Γκλάσκοου Ρέίντζερς  (1998-2007)   298

Η μηχανή του χρόνου:Γκάρι Λίνεκερ (Video)

Η κορμοστασιά του δεν πρόδιδε ότι ήταν σέντερ φορ περιοχής. Ο Γκάρι Λίνεκερ όμως υπήρξε ένας από τους καλύτερους επιθετικούς που γνώρισαν ποτέ τα αγγλικά και όχι μόνο γήπεδα. Ο χώρος δράσης του ήταν η μεγάλη περιοχή. Πάντα μέσα στις φάσεις για να βάλει το πόδι ή το κεφάλι του και να στείλει την μπάλα στα δίχτυα. Η εκπληκτική αντίληψη του χώρου, η καλή τεχνική και πολλές φορές η αυτοθυσία του ήταν τα χαρακτηριστικά που τον καθιέρωσαν. Είναι ο μοναδικός παίχτης που κατάφερε να πάρει το χρυσό παπούτσι στην Αγγλία με τρεις διαφορετικές ομάδες (Λέστερ, Έβερτον,Τότεναμ).

Γεννημένος στο Λέστερ έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα με την τοπική ομάδα. Στα πέντε χρόνια του στις “αλεπούδες” κατάφερε να τις καθιερώσει στην Πρέμιερ Λιγκ (τότε πρώτη κατηγορία), να’ ναι ο πρώτος σκόρερ τους και να κερδίσει την πρώτη του κλήση στην εθνική ομάδα. Δεύτερος σταθμός η Έβερτον όπου συνέχισε το ασταμάτητο σκοράρισμά του. Με τα “ζαχαρωτά” κέρδισε ένα Τσάριτι Σίλντ. Οι εκπληκτικές εμφανίσεις του “τράβηξαν” το βλέμμα πολλών ευρωπαϊκών συλλόγων και η Μπαρτσελόνα ήταν αυτή που του πρόσφερε την ευκαιρία ν’ αγωνιστεί στο εξωτερικό. Ένα κύπελλο Ισπανίας και ένα Κυπελλούχων Ευρώπης ήταν ο απολογισμός του Άγγλου μετά από τρεις άκρως επιτυχημένες χρονιές στους Μπλαουγκράνα. Επιστροφή στην πατρίδα με τα χρώματα της Τότεναμ, της οποίας έγινε και ηγέτης. 67 γκολ σε 105 συμμετοχές και ένα κύπελλο Αγγλίας το 1991 ήταν τα κατορθώματα του Λίνεκερ με τους πετεινούς, πριν μεταναστεύσει στην Ιαπωνία για λογαριασμό της Ναγκόγια Κάμπους έτσι ώστε να κλείσει την καριέρα του.

Με τα χρώματα της Εθνικής Αγγλίας πήρε μέρος στα ευρωπαϊκά κύπελλα του 1988, 1992 και στα Παγκόσμια κύπελλα του 1986 και 1990. Είναι ο πρώτος σκόρερ της Εθνικής Αγγλίας στα Παγκόσμια κύπελλα με 10 τέρματα.

Η μηχανή του χρόνου: Γιούργκεν Κλίνσμαν.

Εκρηκτικός, παθιασμένος, γρήγορος, ευέλικτος και με καλή αίσθηση του γκολ, ο Γιούργκεν Κλίνσμαν υπήρξε ένας από τους καλύτερους επιθετικούς της περασμένης δεκαετίας στην Ευρώπη. Το βάπτισμα του πυρρός στις γερμανικές επαγγελματικές κατηγορίες το πήρε με την φανέλα των Κίκερς της Στουτγκάρδης στην δεύτερη εθνική. Δεν άργησε να ξεχωρίσει και η Στουτγκάρδη ήταν αυτή που του έδωσε την ευκαιρία να ξεδιπλώσει το ταλέντο του στην Μπουντεσλίγκα. Με την ομάδα της Βυτεμβέργης “έχτισε” το όνομά του σε πέντε “γεμάτες” χρονιές. Επόμενος σταθμός η Ίντερ, με την οποία κατέκτησε ένα κύπελλο Ιταλίας και ένα κύπελλο Ουέφα στα τρία χρόνια παραμονής του στο Μιλάνο. Τότεναμ, Σαμπντόρια, Μονακό και Τότεναμ ξανά ήταν οι ομάδες που αγωνίστηκε αλλά εγχώριος πρωταθλητής στέφθηκε στον πρότελευταίο σταθμό της καριέρας του, που ήταν η Μπάγερν Μονάχου. Στους Βαυαρούς έμεινε για δύο χρόνια και κατέκτησε για δεύτερη φορά το κύπελλο Ουέφα.

Ήταν ο βασικός επιθετικός της Εθνικής Γερμανίας για μια δεκαετία μέχρι το 1998. Με τα “πάντσερ” στέφθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής το 1990 στο Μουντιάλ της Ιταλίας και πρωταθλητής Ευρώπης το 1996 στα γήπεδα της Αγγλίας.

Η καριέρα του:

• Κίκερς Στουτγκάρδης  (1981-84)  61/22
• Στουτγκάρδη  (1984-89)  156/79
• Ίντερ  (1989-92)  123/40
• Μονακό  (1992-94)  65/29
• Τότεναμ  (1994-95/1997-98)   56/35
• Μπάγερν Μονάχου  (1995-97)   65/31
• Σαμπντόρια  (1997-98)  8/2
• Εθνική Γερμανίας   (1987-98)  108/47

Η μηχανή του χρόνου: Ρούντι Φέλερ.

Γρήγορος, ευέλικτος, όχι πολύ ψηλός αλλά έξυπνος και με τρομερή αίσθηση του γκολ, ο Ρούντι Φέλερ υπήρξε ένας από τους πιο ποιοτικούς και χαρισματικούς επιθετικούς των ευρωπαϊκών γηπέδων. Ξεκίνησε την καριέρα του στους Κίκερς Όφενμπαχ. Έπειτα από τρία χρόνια μετεγγράφικε στο Μόναχο 1860. Η Βέρντερ Βρέμης ήταν η ομάδα που εμπιστεύτηκε το ταλέντο του και του έδωσε την ευκαιρία ν’ αγωνιστεί στην Μπούντεσλίγκα.

Ο Φέλερ (δεξιά) πανηγυρίζει, αγκαλιά με τον Ματέους, την κατάκτηση του Παγκοσμίου κυπέλλου το 1990.

Δεν το μετάνιωσαν καθόλου οι “πράσινοι” της Βρέμης καθώς ο Φέλερ σκόραρε 97 φορές σε 137 εμφανίσεις. Τίτλο δεν πήρε με την Βέρντερ. Το έπραξε όμως με τις επόμενες ομάδες του. Ένα κύπελλο Ιταλίας με τη Ρόμα το 1991 – οι “τιφόζι” των Ρωμαίων τον αποκαλούσαν “Ιπτάμενο Γερμανό – και ένα Τσάμπιονς Λιγκ με την Μαρσέϊγ το 1993. Έπειτα από επτά χρόνια στο εξωτερικό, επέστρεψε στη Γερμανία και έκλεισε την καριέρα του στη Μπάγερ Λεβερκούζεν με δύο γεμάτες και παραγωγικές χρονιές. Έτσι όπως θ’ άρμοζε άλλωστε σ’έναν μεγάλο σκόρερ.

Με την Εθνική Γερμανίας αγωνίστηκε στα Παγκόσμια κύπελλα του 1986, 1990, 1994 και στα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα του 1984, 1988 και 1992 αντίστοιχα. Σκόραρε στον τελικό του μουντιάλ στο Μεξικό το 1986 – ήττα 3:2 από την Αργεντινή – και ήταν αυτός που κέρδισε το πέναλτι – το μετέτρεψε σε γκολ ο Μπρέμε – στον τελικό του Ιτάλια 90′ κόντρα στην Αργεντινή, το οποίο έμελλε να είναι καθοριστικής σημασίας για την επικράτηση και τη στέψη των “πάντσερ” σε παγκόσμιους πρωταθλητές.

Η καριέρα του:

• Κίκερς Όφενμπαχ  (1977-80)  73/18
• Μόναχο 1860  (1980-82)  70/46
• Βέρντερ Βρέμης  (1982-87)  137/97
• Ρόμα  (1987-92)  142/45
• Μαρσέϊγ  (1992-94)  73/28
• Μπάγερ Λεβερκούζεν  (1994-96)  62/26
• Εθνική Γερμανίας (1982-94)  90/47

Η μηχανή του χρόνου: Μπόντο Ίλγκνερ.

Ξεκίνησε την καριέρα του από τα ερασιτεχνικά τμήματα της Κολωνίας. Προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα αλλά μέχρι να παίξει βασικός έπρεπε να περιμένει τρία χρόνια καθώς το Νο.1 της ομάδας ήταν ο Τόνι Σουμάχερ. Σταθερός στις εξόδους και καλός κάτω από τα δοκάρια ο Ίλγκνερ έκανε το ντεμπούτο του στην Μπούντεσλίγκα το 1986 και έκτοτε ήταν βασικός και αναντικατάστατος για την ομάδα της Βόρειας Βεστφαλίας.

Το 1996 η Ρεάλ Μαδρίτης έψαχνε για έναν άξιο αντικαταστάτη του Φρανσίσκο Μπούγιο. Τον βρήκε στο πρόσωπο του Ίλγκνερ. Στην πρώτη του χρονιά στη Μαδρίτη κατέκτησε το πρωτάθλημα. Ακολούθησε ακόμη ένα το 2000, δύο Τσάμπιονς Λιγκ (1997-98, 2000-01) και ένα διηπειρωτικό κύπελλο το 1998. Το 2001 ολοκλήρωσε την καριέρα του καθώς οι μαδριλένοι ήθελαν να επενδύσουν στον, πιτσιρικά τότε, Ίκερ Κασίγιας.

Με την Εθνική Γερμανίας ήταν βασικός στην κατάκτηση του παγκοσμίου κυπέλλου το 1990 στα γήπεδα της Ιταλίας ενώ αγωνίστικε στο παγκόσμιο του 1994 και το ευρωπαϊκό κύπελλο του 1992.

Η καριέρα του:

• Κολωνία (1983-96)    326
• Ρεάλ Μαδρίτης (1996-01)  91
• Εθνική Γερμανίας (1987-94)   54
  

Η μηχανή του χρόνου:Ρομπέρτο Σενσίνι.

Ο Σενσίνι με την φανέλα της Πάρμα.

Μία καριέρα που πολλοί ονειρεύονται να κάνουν ήταν αυτή του “παππού”, Νέστορ Ρομπέρτο Σενσίνι. Κεντρικός αμυντικός με πολύ καλή τεχνική κατάρτιση, διορατικότητα στο μαρκάρισμα, στο “διάβασμα” του παιχνιδιού και την προώθησή του.  Γεννημένος στην Αργεντινή ξεκίνησε ν’ αγωνίζεται στους Νιούελς Ολντ Μπόϊζ το 1986. Έπειτα από τρία χρόνια έκανε το ταξίδι στην Ευρώπη για λογαριασμό της Ουντινέζε.

Στους Φριουλάνι έπαιξε για πέντε χρόνια και άρχισε να θεωρείται ένας από τους πιο αξιόπιστους αμυντικούς στο Καμπιονάτο. Αυτήν την αξιοπιστία την εξαργύρωσε με την μεταγραφή του στην τότε ανερχόμενη Πάρμα. Με τους Παρμένζι κατέκτησε δύο κύπελλα Ουέφα και δύο κύπελλα Ιταλίας αλλά το πρωτάθλημα το πήρε στη μοναδική χρονιά που έπαιξε στη Λάτσιο του Σβεν Γκόραν Έρικσον. Η ποδοσφαιρική του πορεία ολοκληρώθηκε από εκεί που ξεκίνησε στην Ιταλία. Τέσσερα χρόνια στην Ουντινέζε και τίτλοι τέλους για τον Σενσίνι στα 39 του χρόνια.

Με την Εθνική Αργεντινής αγωνίστηκε στα παγκόσμια κύπελλα του 1990, 1994, 1998 και ήταν ο παίχτης που έκανε το πέναλτι – φάντασμα στον Ρούντι Φέλερ με το οποίο η Γερμανία κέρδισε τον τελικό στο Ιτάλια 90′.

Η καριέρα του:

• Νιούελς Ολντ Μπόϊζ  (1986-89)  74/2
• Ουντινέζε (1989-94 / 2002-06)  240/16
• Πάρμα (1994-99 / 2001-02)   191/11
• Λάτσιο  (1999-01)  24/1
• Εθνική Αργεντινής  (1987-02)  59/-

Η μηχανή του χρόνου:Τζιανλούκα Βιάλι.

Ο Βιάλι με τον Μαντσίνι στην χρυσή εποχή της Σαμπντόρια.

Μία καριέρα γεμάτη τίτλους, θα μπορούσε να’ ναι ο εναλλακτικός τίτλος της πορείας του Τζιανλούκα Βιάλι στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Δυναμικός, εκρηκτικός, με καλά πατήματα και “φονικό ένστικτο”, ο Βιάλι ήταν από τους καλύτερους Ευρωπαϊους επιθετικούς της περασμένης δεκαετίας.  Τα πρώτα ποδοσφαιρικά του βήματα τα έκανε στην Κρεμονέζε. Έπειτα από τέσσερις “γεμάτες” χρονιές τον εντόπισαν οι άνθρωποι της Σαμπντόρια. Στη Γένοβα συνδίασε την παρουσία του, με την καλύτερη περίοδο στην ιστορία των Μπλουτσερκιάτι.

Τρία κύπελλα ιταλίας, ένα πρωτάθλημα, ένα κύπελλο κυπελλούχων και ένας χαμένος τελικός πρωταθλητριών – εκεί ήταν και το απώγειο της Ντόρια – ήταν η συγκομιδή του. Το 1994 μετακομίζει στο Τορίνο για λογαριασμό της “Μεγάλης Κυρίας” έναντι του ποσού – ρεκόρ για την εποχή – των 12,5 εκ. λίρων. Στη Γιουβέντους συνέχισε τη συλλογή τροπαίων από την πρώτη κιόλας χρονιά. Πρώτο ήρθε το κύπελλο Ουέφα και ακολούθησαν ένα πρωτάθλημα, ένα κύπελλο και ένα σούπερ καπ Ιταλίας. Το κερασάκι στην τούρτα ήταν το Τσάμπιονς Λιγκ που κατέκτησε με τους Μπιανκονέρι το 1996. Το ίδιο καλοκαίρι δοκίμασε την τύχη του στην Μεγάλη Βρετανία με τα χρώματα της Τσέλσι. Ούτε τους Λονδρέζους άφησε παραπονεμένους. Κατέκτησε στην παρθενική του χρονιά το κύπελλο Αγγλίας και πήραν σειρά, ένα Λιγκ Καπ, ένα κύπελλο κυπελλούχων και ένα σούπερ καπ Ευρώπης – τα δύο τελευταία ως παίχτης – προπονητής.

Με τα χρώματα των Ατζούρι πήρε μέρος στα παγκόσμια κύπελλα του 1986 και του 1990 ενώ ήταν παρών και στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1988. Η καριέρα στην εθνική σταμάτησε πριν το παγκόσμιο κύπελλο του 1994 έπειτα από διαφωνίες που είχε με τον τότε ομοσπονδιακό τεχνικό της Ιταλίας, Αρίγκο Σάκι.

Η καριέρα του:

• (1980-84) Κρεμονέζε  105/23
• (1984-92) Σμαπντόρια  223/85
• (1992-96) Γιουβέντους 102/38
• (1996-99) Τσέλσι 58/21
• (1985-92) Εθνική Ιταλίας  59/16

Η μηχανή του χρόνου:Φερνάντο Ρεδόνδο.

Από τα πιο ολοκληρωμένα αμυντικά χαφ στην ιστορία του παγκοσμίου ποδοσφαίρου. Ντελικάτος, διορατικός και εξαιρετικός ανασταλτικά ο Αργεντίνος ήταν από τους πιο ολοκληρωμένους ποδοσφαιριστές στη συγκεκριμένη θέση. Τα πρώτα βήματά του τα έκανε στην Αρχεντίνος Τζούνιορς. Οι καλές του εμφανίσεις “τράβηξαν” το ενδιαφέρον αρκετών ευρωπαϊκών ομάδων. Η Τενερίφη ήταν αυτή που τελικά κατάφερε να τον αποκτήσει. Μετά από τέσσερις γεμάτες χρονιές στους νησιώτες ήρθε η μεταγραφή στη Ρεάλ Μαδρίτης.

Τρία Τσάμπιονς Λιγκ, δύο πρωταθλήματα και ένα διηπειρωτικό ο απολογισμός του στα έξι χρόνια που αγωνίστηκε με τη ¨βασίλισα”. Αποκορύφωμα της καριέρας του, η εμφάνιση για τα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ με τη Μάντσεστερ Γιουνάϊτεντ στο Όλντ Τράφορντ (2:3) όπου με την απόδοσή του επισκίασε ένα άλλο μεγάλο αμυντικό χαφ της εποχής. Τον Ρόι Κιν. Ανακυρήχθηκε κορυφαίος παίχτης του αγώνα, άφησε τον Σερ Άλεξ Φέργκιουσον ν’ αναρωτιέται αν έχει μαγνήτες στα πόδια του και έκανε μία από τις εντυπωσιακότερες ντρίμπλες του Τσάμπιονς Λιγκ στον Χένινγκ Μπέργκ, που έμεινε γνωστή ως το ” τακουνάκι του Όλντ Τράφορντ”.

Το 2000 ήρθε η μεταγραφή στη Μίλαν αλλά οι πολλοί τραυματισμοί δεν τον άφησαν να παίξει πάνω από 16 παιχνίδια με τη φανέλα των Ροσονέρι και το 2004 “κρέμασε” οριστικά τα παπούτσια του. Με την Εθνική Αργεντινής πήρε μέρος μόνο στο παγκόσμιο κύπελλο της Αμερικής το 1994 και στο Κόπα Αμέρικα του 1993, το οποίο και κατέκτησε.

Η καριέρα του:

• (1985/90) Αρχεντίνος Τζούνιορς  75/1
• (1990/94) Τενερίφη  103/8
• (1994/00) Ρεάλ Μαδρίτης 165/4
• (2000/04) Μίλαν 16/-
• (1992/99) Εθνική Αργεντινής 29/1

Η μηχανή του χρόνου:Κάρλος Ρόα.

Από τους κορυφαίους Αργεντίνους τερματοφύλακες των τελευταίων 15 χρόνων. Σταθερός, με πολύ καλά ρεφλέξ και εξόδους, ήταν ο ακρογωνιαίος λίθος της χρυσής διετίας στην Μαγιόρκα του Έκτορ Ραούλ Κούπερ. Με τους νησιώτες κατέκτησε ένα σούπερ καπ Ισπανίας. Πήρε μέρος στο παγκόσμιο κύπελλο της Γαλλίας το 1998 με την Εθνική Αργεντινής.

Είχε μεγάλη συμβολή στην πρόκριση της ομάδας του επί των Άγγλων στη διαδικασία των πέναλτι, για την φάση των “16″. Στο αποκορύφωμα της καριέρας του ενώ δημοσιεύματα ήθελαν Μαντσεστερ Γιουνάϊτεντ και Άρσεναλ να κινούνται για την απόκτησή του,  αποφάσισε να στραφεί στη θρησκεία. Το 2001 επέστρεψε στη Μαγιόρκα αλλά δεν κατόρθωσε να πρωταγωνιστήσει ξανά σε ψηλό επίπεδο.

Η καριέρα του:

• (1988/93) Ράσινγκ  109
• (1994/97) Λανούς   107
• (1997/99) (2000 – 2002) Μαγιόρκα 75
• (2002/04) Αλμπαθέτε 53
• (2005/06) Ολίμπο 27
• (1997/99) Αργεντινή 16