Αν ήταν αίθουσα συναυλιών, θα ήταν το Ρόιαλ Άλμπερτ Χολ, διότι από ‘κει πέρασε κάθε είδους καλλιτέχνης, από το μέγιστο Φράνκ Σινάτρα, μέχρι το ράπερ Τζέι Ζι. Αν ήταν μουσείο, θα ήταν το Πράδο, το οποίο είναι απ’ τα σήματα κατατεθέντα της Μαδρίτης και δεν υπάρχει άνθρωπος που να επισκέφθηκε την ισπανική πρωτεύουσα και να μην πέρασε απ’ αυτό. Αν ήταν ανάκτορο, θα ήταν το παλάτι των Βερσαλλιών που παρά το γεγονός ότι χτίστηκε αιώνες πριν, παραμένει ένα κομψοτέχνημα και πρότυπο αρχιτεκτονικής.
Δεν είναι όμως τίποτα απ’ όλα αυτά. Είναι το Όλντ Τράφορντ, ποδοσφαιρικό γήπεδο, στο οποίο αγωνίζεται η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ εδώ και έναν αιώνα. Ένα γήπεδο το οποίο έχει φιλοξενήσει κάθε είδους ομάδα, από τη «Βασίλισσα της Ευρώπης», Ρεάλ Μαδρίτης, μέχρι τον κατά τ’ άλλα συμπαθέστατο, Αθηναϊκό. Ένα γήπεδο που αποτελεί σύμβολο για την κατά γενική ομολογία, αδιάφορη βιομηχανική πόλη του Μάντσεστερ, στην οποία δίνει αξία. Ένα γήπεδο, το οποίο παρά το γεγονός ότι χτίστηκε στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, είναι απ’ τα πιο σύγχρονα και πιο εντυπωσιακά που υπάρχουν σε όλον τον κόσμο.
Το Όλντ Τράφορντ, ή «Θέατρο των Ονείρων», όπως το αποκάλεσε όταν αγωνιζόταν σ’ αυτό ο Σερ Μπόμπι Τσάρλτον, έκλεισε στις 19 Φεβρουαρίου έναν αιώνα ύπαρξης. Ωστόσο, αυτό δεν το έχει επηρεάσει αρνητικά σε καμία περίπτωση. Παραμένει ένας απ’ τους «ναούς» του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου που προκαλεί στους επισκέπτες του δέος και ανατριχίλα λόγω της ιστορίας του και της μοναδικότητάς του. Αυτή θα προσπαθήσουμε να ξεδιπλώσουμε, όσο εφικτό είναι να ξεδιπλωθούν 100 χρόνια ιστορίας σε μια απλή ανάρτηση ιστολογίου.
Το «Θέατρο» ανοίγει τις πύλες του
19-2-1910. Το νεόδμητο Ολντ Τράφορντ έχει τα εγκαίνιά του. Το όνειρο του τότε προέδρου της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, 
Τζον Χένρι Ντέιβις, ο οποίος επένδυσε σ’ αυτό ούτε λίγο ούτε πολύ 60.000 λίρες Αγγλίας, παίρνει σάρκα και οστά με τη συνδρομή και του συνεταίρου του, Άρτσιμπαλντ Λιτς, αρχιτέκτονα του Χάμπντεν Παρκ. Το νέο γήπεδο κατακλείστηκε από 45.000 οπαδούς της ομάδας που περίμεναν να τη δουν να μπαίνει στη νέα της έδρα με το δεξί. Κάτι τέτοιο όμως παρέμεινε όνειρο. Η Λίβερπουλ, η καλεσμένη της περίστασης, είχε διάθεση να χαλάσει το πάρτι και μάλιστα με οδυνηρό τρόπο για τους γηπεδούχους. Την έκσταση που προκάλεσε το 3-0 των πρώτων λεπτών διαδέχθηκαν το σοκ και η πικρία για την απίστευτη ανατροπή που πέτυχε η ομάδα του μεγάλου λιμανιού. Τελικό αποτέλεσμα Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ – Λίβερπουλ 3-4 και το νέο γήπεδο εγκαινιάζεται με το χειρότερο δυνατό τρόπο. Η συνέχεια, βέβαια, ήταν πολύ διαφορετική. Η Γιουνάιτεντ έκανε κοντά ένα χρόνο να ξαναχάσει, γεγονός που αποτέλεσε προάγγελο των ένδοξων στιγμών που θα ακολουθούσαν.
«Μαχαιριά» απ’ τους «Ναζί»
Το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου βρήκε το Ολντ Τράφορντ βαριά πληγωμένο. Η τοποθεσία στην οποία έχει χτιστεί, το Τράφορντ Παρκ, στοχοποιήθηκε απ’ τους Ναζί του Χίτλερ και το γήπεδο δε γλίτωσε απ’ το γερμανικό μένος. Βομβαρδίστηκε και σχεδόν ισοπεδώθηκε, με αποτέλεσμα να μη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για οκτώ ολόκληρα χρόνια. Ευτυχώς όμως για τους «κόκκινους» του Μάντσεστερ, το γήπεδο, παρά τις τεράστιες ζημιές του, δεν κρίθηκε κατεδαφιστέο, αλλά αντίθετα αποφασίστηκε η ανακατασκευή του. Αν και αυτή καθυστέρησε πολύ περισσότερο απ’ όσο υπολόγιζαν οι άνθρωποι της ομάδας, η Γιουνάιτεντ ευτύχησε να επιστρέψει στο σπίτι της στις 24 Αυγούστου του 1949, για το ντέρμπι κόντρα στη γειτονική Μπόλτον. Τελικό σκορ 3-0.
Το Ολντ Τράφορντ τιμά του αδικοχαμένους
25-2-1960. Έχουν περάσει δύο χρόνια από την αεροπορική τραγωδία και οι πληγές που άφησε αυτή παραμένουν ανοικτές. Η διοίκηση της ομάδας αποκαλύπτει ένα μνημείο, μια πλάκα που έφερε την ημερομηνία του συμβάντος και τα ονόματα των «μπέμπηδων» που χάθηκαν και τοποθετήθηκε μπροστά απ’ την κεντρική πύλη του γηπέδου. Το γήπεδο από 
τότε ανακαινίστηκε αρκετές φορές. Ωστόσο το μνημείο, αν και άλλαξε σημείο και αντικαταστάθηκε δύο φορές, δεν έφυγε ποτέ. Υπάρχει ακόμα και τώρα και όποιος επισκεφτεί το Μάντσεστερ την 6η Φεβρουαρίου οποιουδήποτε χρόνου, θα δει το συγκεκριμένο σημείο στολισμένο με λουλούδια και αντικείμενα της ομάδας, αφιερωμένα σ’ αυτούς που είχαν τη δυνατότητα να δοξαστούν και να δοξάσουν το σύλλογο, αλλά η μοίρα τους το στέρησε.
1966: Το «Θέατρο των Ονείρων» φοράει τα γιορτινά του
Το 1966, η Αγγλία διοργανώνει το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου. Το Ολντ Τράφορντ επιλέγεται να είναι ένα απ’ τα γήπεδα που θα φιλοξενήσει αγώνες της διοργάνωσης. Τρεις φορές, λοιπόν, το γήπεδο της Γιουνάιτεντ «βάζει τα καλά του» και υποδέχεται τα μεγαλύτερα αστέρια του παγκοσμίου ποδοσφαίρου της εποχής. Μεταξύ αυτών ο Πορτογάλος Εουσέμπιο, ο Ούγγρος Μπενε και άλλα μεγάλα ονόματα των εθνικών ομάδων της Πορτογαλίας, της Ουγγαρίας και της Βουλγαρίας.
Αναλυτικά οι τρεις αναμετρήσεις:
Πορτογαλία – Ουγγαρία 3-1
Πορτογαλία – Βουλγαρία 3-0
Ουγγαρία – Βουλγαρία 3-1
Το πρώτο μουσείο ομάδας
Το 1986 η διοίκηση του συλλόγου πρωτοπορεί. Το Ολντ Τράφορντ στεγάζει το πρώτο μουσείο ποδοσφαιρικής ομάδας. Το αρχειακό υλικό που φιλοξενεί σε συνδυασμό με αντικείμενα μεγάλης συναισθηματικής αξίας, όπως τα παπούτσια του Τζορτζ Μπεστ, κάνουν το χώρο πραγματικό μουσείο. Φίλαθλοι όλων των ομάδων από όλον τον κόσμο σπεύδουν να το επισκεφτούν, ενώ οι άλλοι σύλλογοι βλέποντας την επιτυχία του πειράματος, ακολουθούν το παράδειγμα της Γιουνάιτεντ.
Ριζική ανανέωση για την υποδοχή των Ευρωπαίων αστέρων
Η Αγγλία διεκδικεί και κερδίζει τη διοργάνωση του Euro96. Το Ολντ Τράφορντ είναι απ’ τα «βαριά χαρτιά» της επιτροπής διεκδίκησης, όμως χρειάζεται αλλαγές. Έτσι, ανακατασκευάζεται και πάλι, αποκτώντας χωρητικότητα 56.000 θεατών και αρχίζοντας να θυμίζει σιγά-σιγά την παρούσα μορφή του. Στο Euro φιλοξενεί πέντε αγώνες, ανάμεσα στους οποίους είναι και ο ένας ημιτελικός μεταξύ Γαλλίας και Τσεχίας.
Οι αναμετρήσεις:
Γερμανία – Τσεχία 2-0
Ρωσία – Γερμανία 0-3
Ιταλία – Γερμανία 0-0
Γερμανία – Κροατία 2-1 (προημιτελικός)
Γαλλία – Τσεχία 0-0 5-6 πεν. (ημιτελικός)
Νέα ανακαίνιση και τελικός Champions League
To 2002 το Ολντ Τράφορντ απέκτησε σε πολύ μεγάλο βαθμό την εικόνα που γνωρίζουμε σήμερα. Οι δύο κερκίδες πίσω απ’ τις εστίες απέκτησαν δεύτερο διάζωμα και το σπίτι της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έγινε χωρητικότητας 67.500 θεατών. Η αύξηση αυτή έφερε στο Μάντσεστερ άλλο ένα μεγάλο γεγονός. Τον τελικό του Champions League. Ιδανικό θα ήταν να έφτανε στον τελικό και η Γιουνάιτεντ, όμως το ιδανικό σπάνια συμβαίνει. Ο τελικός είναι καθαρά ιταλική υπόθεση ανάμεσα σε Γιουβέντους και Μίλαν. Νικήτρια στα πέναλτι με 3-2 η δεύτερη, μετά από ένα στείρο 0-0 που διατηρήθηκε για 120 λεπτά.
Το Ολντ Τράφορντ σήμερα αριθμεί 76.098 θέσεις, μετά από τις τελευταίες αλλαγές που έγιναν στις γωνίες των «πετάλων» του. Παρ’ όλα αυτά, παραμένει «Θέατρο των Ονείρων» όπως ήταν πάντα, ακόμα και πριν αποκτήσει αυτό το προσωνύμιο. Άλλωστε, ο Σερ Μπόμπι Τσάρλτον δεν είχε ζήσει τις πρώτες μέρες του γηπέδου της ομάδας του. Ούτε ήταν μελλοντολόγος για να γνωρίζει ποιο θα ήταν το μέλλον του. Το αποκάλεσε όμως έτσι γιατί κατάλαβε τι συναισθήματα δημιουργεί στον οποιοδήποτε που το αντικρίζει για πρώτη φορά. Η μεγαλοπρέπεια είναι πολύ μάταια λέξη για να το περιγράψει. Το Ολντ Τράφορντ είναι κάτι πολύ παραπάνω. Είναι ο χώρος που το χθες συναντά το σήμερα και μαζί βαδίζουν για το αύριο. Είναι ο χώρος όπου η αύρα του Σερ Ματ Μπάσμπι άλλοτε εμπνέει και άλλοτε «τρομοκρατεί» το Σερ Άλεξ Φέργκιουσον. Είναι ο χώρος όπου για 100 χρόνια, χιλιάδες όνειρα έγιναν πραγματικότητα και όπου για άλλα τόσα, ακόμα περισσότερα θα πραγματοποιηθούν.
